Migawki

Już dzisiaj możesz zamówić reklamę w naszym czasopiśmie w promocyjnych cenach. Nie zwlekaj ani chwili!

Zobacz nasz cennik

 
Jaka tematyka artykułów najbardziej Cię interesuje?
 

Nasze czasopisma

Ezoteryk
Psychologia w Biznesie
akasha_logo.gif
Strona Główna arrow Elixir 2008 arrow Nr 2 arrow Trudne emocje dziecka
Trudne emocje dziecka Drukuj Poleć znajomemu
Oceny: / 0
KiepskiŚwietny 
Trudne emocje dziecka

jak sobie z nimi radzić?

Emocje, nazywane kolorami życia, towarzyszą człowiekowi stale od chwili narodzin. Początkowo najprostsze – niemowlę wyraża swoje zadowolenie lub niezadowolenie. Dziecko w trakcie swojego rozwoju uczy się rozpoznawać, nazywać, a później także kontrolować uczucia

Gama uczuć
W przypadku pozytywnych emocji łatwiej jest je opanować, ogarnąć, poradzić sobie z nimi, bo ze swej natury sprawiają przyjemność odczuwającej je osobie. Trudność pojawia się wtedy, gdy są to uczucia negatywne, przykre, odbierane przez dziecko jako niechciane. A jest ich wiele np. gniew, złość, nienawiść, strach i lęk, zazdrość, pogarda, poniżenie czy też smutek, wstyd, poczucie winy. Mają różną siłę i kierunek. Częste i długotrwałe przeżywanie takich emocji wpływa niekorzystnie na rozwój małego człowieka. Także na rozwój społeczny, niezbędny do prawidłowego funkcjonowania w grupie rówieśników i szerzej (później) - w społeczeństwie. W tym ważnym zadaniu rodzic może - i powinien - pomóc swojemu dziecku, aby szybko i skutecznie nauczyło się radzić sobie z trudnymi uczuciami. Ale jak to zrobić?

 

Trudne emocje dziecka

 

Nauczyć emocji
Najlepszą nauką byłby dobry przykład, ale wiadomo, że i dorosłym często trudno jest kontrolować i adekwatnie wyrażać negatywne emocje. Dlatego trzeba rozmawiać z dzieckiem o takich uczuciach, gdy się pojawiają. Trzeba rozmawiać o nich też zanim dziecko ich doświadczy: aby umiało je rozpoznać i nazwać, wiedziało, jaki jest ich mimiczny wyraz i co zrobić, aby były mniej dotkliwie odczuwane przez dziecko i przez innych. Te rozmowy powinny być naturalnie wplatane w codzienne życie i doświadczenia dziecka np. podczas spaceru spotykamy ludzi, którzy wyglądają na smutnych, złych czy zagniewanych; sami czasem się kłócimy. Takie przykłady z życia oraz ze wspólnie czytanych bajek czy książek mogą posłużyć za kanwę rozmowy:
- co się mogło stać, że ktoś się tak poczuł i czy dziecko czułoby podobnie w tej sytuacji (rozpoznawanie i nazywanie uczuć),
- co można zrobić, aby w takiej sytuacji osoba poczuła się lepiej (rozładowanie)
- jakie rozwiązania mogą tę sytuację zmienić (radzenie sobie), szczególnie gdy ktoś jeszcze ucierpiał.

Co dalej?
Dziecko uczy się współodczuwania, empatii, ale i przepraszania, zadośćuczynienia innym za krzywdy, co jest istotnym elementem radzenia sobie z poczuciem winy. Można też odgrywać różne scenki w domu podczas zabawy, zwracając przy tym uwagę na zamianę ról; dziecko musi doświadczyć tego, co czuje i sprawca i ofiara jakiegoś wydarzenia np. raz będzie Kopciuszkiem, a innym razem złą macochą. Zresztą umiejętność postawienia się na czyimś miejscu pomaga w zrozumieniu różnorakich życiowych sytuacji, nie tylko uczuć.

Bajki
Większość dzieci spędza dużo czasu przed telewizorem. Warto stać się razem z dzieckiem widzem oglądanych przez nie bajek – z jednej strony mamy wtedy kontrolę nad tym, co pociecha ogląda, z drugiej  - bajki obfitują w wiele uczuć, także negatywnych, prezentowanych przez bohaterów. Dodatkowe wyjaśnienie często pomaga dziecku w lepszym zrozumieniu treści i tym samym
w radzeniu sobie z uczuciem lęku, które nierzadko oglądaniu bajek towarzyszy. W przypadku starszych dzieci można przeczytać (najlepiej razem z nim na głos – to podwójna korzyść!) książki, po które obecnie sięga. To również dobry wstęp do rozmów
o zmieniających się problemach i uczuciach.

Rozładowanie
Ważne jest też nauczenie dziecka takiego rozładowywania związanego z negatywnymi emocjami napięcia, aby było społecznie akceptowane np. sport, fizyczna praca albo krzyk w poduszkę, zamiast wdawania się w bójkę czy niszczenia przedmiotów. Każde dziecko znajdzie z czasem metodę w jego przypadku najskuteczniejszą.
Najczęściej właśnie zaangażowanie dziecka w aktywność fizyczną albo artystyczną sprawia, że te działania samo będzie wybierać, by wykorzystać swój potencjał i rozładować napięcie emocjonalne. Dzieci szukając ekstremalnych doznań, bardzo łatwo angażują się nawzajem w zabawę typu wspinaczka, taniec, jazda na rolkach itp., dającą im poza zmęczeniem, dużą satysfakcję z osiągnięć i poczucie dumy. Kształtują też swój charakter i uczą się działania w grupie.

Agnieszka Zielińska
Psycholog

 Kuźnia psychologiczna
Co zrobić, aby Twoje dziecko było odporne na presję rówieśników, którzy prezentują bardzo negatywne wzorce? Najlepiej jest podawać małe dawki logicznych argumentów: ...papierosy wpływają na powstawanie raka, śmierdzą, niszczą komórki w mózgu… i do tego silne komunikaty odnoszące się do emocji - chcesz, żeby dziewczyny omijały cię z daleka? Pamiętaj - rówieśnicy to przede wszystkim wspólnota oparta na emocjach. Naucz syna logiki i poczucia własnej wartości, aby radził sobie z presją kolegów. Jeżeli ktoś go przezywa głupcem, bo nie pali, nie bije innych i w dodatku uczy się dobrze, powinien mieć wewnętrzną siłę, aby odpowiedzieć, że właśnie dopiero zasłużyłby na takie miano, gdyby bił innych i teraz się przestał uczyć. Buduj OSOBOWOŚĆ, a nie walcz z nałogami.
  Drukuj Poleć znajomemu
 
© 2018 Elixir - nowa formuła życia ::